Néerlandais original
Londen 9 Februarij 1874
Mijn beste Carolien,
’t Is mij behoefte je eens een woordje te schrijven.─
Wat zijn het goede dagen geweest “wenn wir beisammen waren”;1 weet het toch goed dat ik je niet vergeet, maar het schrij- ven gaat mij zoo goed niet van de hand als ik zou willen.─
Ik heb een rijk leven hier, “niets hebbende & toch alles be- zittende”,2 ik begin soms te gelooven dat ik er langza- merhand toe begin te komen een waar cosmopoliet te worden, dat is geen Dutch man, English man of French man maar eenvoudig een man. En tot vaderland de wereld, dat is ’t kleine plekje op de wereld waar we neergezet worden.─ Maar toch zijn we er nog niet, maar ik jaag er naar of ik ’t ook grijpen mocht.─3
En tot ideaal dat wat Mauve noemt “dat is het”.─
Old girl à Dieu.
Yours truly
Vincent
Een handdruk voor jou & Willem,4 als van ouds, dat je vingers er zeer van doen.