VINCENT VAN GOGHEen museum om vrij te ontdekken

DE CORRESPONDENTIE / BRIEF 18

Brief 18
Caroline van Stockum-Haanebeek

9 februari 1874 · London

VanVincent van Gogh
AanCaroline van Stockum-Haanebeek
Oorspronkelijke taalOrigineel: Nederlands

Titel van de wetenschappelijke editie: To Caroline van Stockum-Haanebeek. London, Monday, 9 February 1874.

← Alle brieven← Vorig document Volgend document →
TWEE TEKSTEN · TWEE TALEN
ORIGINELE TRANSCRIPTIE

Origineel: Nederlands

Londen 9 Februarij 1874

Mijn beste Carolien,

’t Is mij behoefte je eens een woordje te schrijven.─

Wat zijn het goede dagen geweest “wenn wir beisammen waren”;1 weet het toch goed dat ik je niet vergeet, maar het schrij- ven gaat mij zoo goed niet van de hand als ik zou willen.─

Ik heb een rijk leven hier, “niets hebbende & toch alles be- zittende”,2 ik begin soms te gelooven dat ik er langza- merhand toe begin te komen een waar cosmopoliet te worden, dat is geen Dutch man, English man of French man maar eenvoudig een man. En tot vaderland de wereld, dat is ’t kleine plekje op de wereld waar we neergezet worden.─ Maar toch zijn we er nog niet, maar ik jaag er naar of ik ’t ook grijpen mocht.─3

En tot ideaal dat wat Mauve noemt “dat is het”.─

Old girl à Dieu.

Yours truly

Vincent

Een handdruk voor jou & Willem,4 als van ouds, dat je vingers er zeer van doen.

VERTALING UIT DE WETENSCHAPPELIJKE EDITIE

Engels

London, 9 February 1874

My dear Caroline,

I feel the need to write a few words to you.

What happy days those were ‘when we were together’.1 You must know that I haven’t forgotten you, but writing doesn’t come to me as easily as I’d like.

I have a rich life here, ‘having nothing, yet possessing all things’.2 Sometimes I start to believe that I’m gradually beginning to turn into a true cosmopolitan, meaning not a Dutchman, Englishman or Frenchman, but simply a man. With the world as my mother country, meaning that tiny spot in the world where we’re set down. But we aren’t there yet, but I follow after, if that I may apprehend.3

And as our ideal that which Mauve calls ‘that’s it’.

Old girl, adieu.

Yours truly,

Vincent

A handshake for you and Willem,4 like old times, so that it hurts your fingers.

Over de tekst. Originele transcriptie en Engelse vertaling uit de wetenschappelijke editie van het Van Gogh Museum en het Huygens Institute. Voor het lezen zijn regeleinden en sommige TEI-tekens vereenvoudigd; editoriale aantekeningen zijn beschikbaar. Nederlandse originele brieven blijven hier vanzelfsprekend in het Nederlands. Raadpleeg voor wetenschappelijke citaten de oorspronkelijke editie.

Aantekeningen bij de editie

Engelstalige aantekeningen uit de wetenschappelijke editie, vereenvoudigd weergegeven.

  1. Source
    Original manuscript
  2. Datation
    Letter headed: ‘Londen 9 Februarij 1874’.
  3. 1
    Borrowed, consciously or otherwise, from ‘Der Spinnerin Nachtlied’ (The spinner’s lullaby) by Clemens Brentano, which contains the line ‘Da wir zusammen waren’ (For we were together), as well as the variations ‘Als wir zusammen waren’ (When we were together) and ‘Wie wir zusammen waren’ (How we were together). See Clemens Brentano, Werken. Ed. Wolfgang Frühwald et al. 2nd ed. Munich 1978, vol. 1, pp. 131 (quotation), 1058-1059. The poem, first published in 1818, was included in all kinds of collections and anthologies and even set to music.
  4. 2
    2 Cor. 6:10.
  5. 3
    Phil. 3:12.
  6. 4
    Willem van Stockum, Caroline’s husband.

Bronnen en rechten

Vincent van Gogh: The Letters, onder redactie van Leo Jansen, Hans Luijten en Nienke Bakker, Van Gogh Museum / Huygens Institute. XML-gegevens uit de eDITem-editie (repositoryversie: 2550cfb4b68e). Nichtkommerzielle Wiedergabe und Bearbeitung unter der Lizenz CC BY-NC-SA 4.0. Änderungen: Übertragung in HTML, vereinfachte Zeilenumbrüche und neue Navigation. Die Faksimiles und Archivabbildungen bleiben bei den besitzenden Institutionen zugänglich.